Іўеўшчына ў XIX - пачатку XX ст. Нацыянальна-вызваленчы рух

Пасля уз'яднання з Расіяй Іўе ўвайшло ў састаў Ашмянскага павета Віленскай губерніі. Мястэчка вырасла, ўмацавалася эканамічна.

Але далейшае развіццё было перапынена Айчыннай вайной 1812 года. У Іўе ўвайшла французская армія пад камандаваннем маршала Даву. Захапіўшы тэрыторыю Прынёманскага краю, французскія акупанты абклалі жыхароў Іўеўшчыны шматлікімі падаткамі, займаліся паборамі і грабяжом.

Сацыяльна-эканамічнае развіццё мястэчка ў XVI – XVIII гг. Арыянская школа

Больш падрабязныя звесткі аб Іўі ў пісьмовых крыніцах належаць да XVI ст. У 1520 годзе ў суд была пададзена скарга слонімскага старасты Яна Троцкага на свайго швагра, полацкага ваяводу Пятра Станіслававіча, які абвінавачваўся ў тым, што аднаасобна валодаў маёнткамі Іўем і Лахвой, хоць, паводле запавету сваёй маці, права распараджацца Іўем ён павінен быў падзяліць са сваёй сястрой, жонкай Я.Троцкага. Канчатковае вырашэнне гэта справа атрымала ў 1522 годзе. Каралеўскі суд сваім рашэннем ад 15 мая 1522 года пацвердзіў права полацкага ваяводы Пятра на збор падаткаў з маёнтка Іўе, а менавіта “даней грошовых  и медовых, бобровых и куничных, и житних”.

Ивье

Доктор филологических наук преподаватель Гомельского университета Александр Федорович Рогалев в газете «Культура» за 13–19 июля 2002 г. сообщает, что Ивье стоит на реке Ивянке, от которой оно получило название. В древности это была большая река и называлась она просто Ива. Когда на ее берегу образовалось поселение, оно стало главным ориентиром в данной местности, а река сделалась менее важным объектом. Отсюда и уменьшительное название ее — Ивянка. Вдобавок, уровень воды в реке упал до степени ручья.